ਮਾਫ਼ੀ

ਮੈਂ ਉਹ ਦਰਦ ਚੁੱਕੀ ਫਿਰਦੀ ਸੀ,
ਜਿਵੇਂ ਪੱਥਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਧੱਸਿਆ ਹੋਵੇ।
ਹਰ ਸਵੇਰ ਉਹੀ ਸੋਚ ਜਾਗਦੀ,
ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਠੇਸ ਪਹੁੰਚਾਈ ਸੀ।

ਗੁੱਸਾ ਮੇਰਾ ਸਾਥੀ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ,
ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਨਾ ਆਉਂਦੀ।
ਜਿਸ ਨੇ ਦੁੱਖ ਦਿੱਤਾ ਉਹ ਤਾਂ ਸੁੱਤਾ ਸੀ,
ਮੈਂ ਹੀ ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜਦੀ।

ਇੱਕ ਦਿਨ ਮੈਂ ਦਰਿਆ ਕੰਢੇ ਬੈਠੀ,
ਪਾਣੀ ਵਹਿੰਦਾ ਦੇਖਿਆ ਮੈਂ।
ਦਰਿਆ ਨਾ ਰੁਕਦਾ, ਨਾ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਦਾ,
ਬੱਸ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ — ਮੈਂ ਵੀ ਦਰਿਆ ਵਾਂਗੂ,
ਪੁਰਾਣੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਵਹਾ ਦੇਵਾਂ।
ਜੋ ਗਿਆ ਸੋ ਗਿਆ, ਜੋ ਆਇਆ ਉਹ ਮੇਰਾ,
ਹਰ ਪਲ ਨਵਾਂ ਜੀਵਨ ਜੀਵਾਂ।

ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ,
ਕਿ ਜੋ ਹੋਇਆ ਉਹ ਠੀਕ ਸੀ।
ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੈ,
ਕਿ ਉਹ ਦਰਦ ਮੇਰਾ ਮਾਲਕ ਨਹੀਂ।

ਜਦ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕੀਤਾ,
ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਕਦਮ ਉਹ ਸੀ।
ਆਪਣੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ,
ਅਤੇ ਫਿਰ ਅੱਗੇ ਤੁਰ ਪਈ।