Bigarren Orria
Hizkuntza bide bat da: pertsonatik pertsonara, barrutik kanpora, isiltasunetik ulermenera. Euskaraz, mezu bakoitzak bere argia dauka.
Hitz bat irekitzen denean, ate bat zabaltzen da.
Esaldi bat sortzen denean, distantzia laburtzen da.
Euskara ez da soilik ahotsa; hurbiltasuna ere bada.
Ez da zarata, baizik eta norabidea.
Ez da itzala, baizik eta argia.
Hemen, hitzek ez dute presarik, baina bai indarra.
Hemen, mezu bakoitzak lekua dauka arnasa hartzeko.
Eta ulermena iristen denean, dena bihurtzen da apur bat gertuago.
Horregatik, hizkuntza bizirik dagoen zubia da:
lotzeko, adierazteko, eta elkar benetan entzuteko.