Në mëngjesin e hershëm kur dielli lind,
Flutura vallëzojnë mes luleve të bukura.
Zogjtë këndojnë këngën e tyre të ëmbël,
Dhe era bart aromën e natyrës së pastër.
Pemët e larta rriten drejt qiellit,
Degët e tyre përqafojnë dritën e diellit.
Natyra e egër, në çdo cep që shohim,
Në çdo frymëmarrje që marrim.
Kafshët e vogla luajnë në livadhe,
Dhe dashuria rrjedh nëpër gjithçka.
Natyra e egër, jetojmë në harmoni,
Paqja jeton në melodinë që ndajmë.
Kur nata bie dhe yjet shkëlqejnë,
Qielli qetësisht këndon për shpresën e nesërme.
Çdo tingull që dëgjojmë është një mik,
Që na udhëzon ku i përkasim.
Dreri ecën nëpër pyje me hir,
Dhe luani pushon nën hijen e pemëve.
Natyra e egër, në çdo cep që shohim,
Në çdo frymëmarrje që marrim.
Kafshët e vogla luajnë në livadhe,
Dhe dashuria rrjedh nëpër gjithçka.
Natyra e egër, jetojmë në harmoni,
Paqja jeton në melodinë që ndajmë.
Pra lër natyrën të mbushë zemrën tënde,
Lër shpresën të të udhëheqë në shtëpi.
Në çdo tingull ka dashuri për t'u dhënë,
Dhe paqja pret atje ku rruga përfundon.
Sepse të gjithë jemi pjesë e këngës,
Një simfoni e dritës dhe shpresës.
Dhe kur këndojmë së bashku,
Bota bëhet më e bukur se kurrë.
Natyra e egër, jehon nëpër kohë,
Në çdo shpirt që kërkon paqe.
Shpresa mbetet e gjallë, dashuria mbetet,
Dhe natyra na sjell të gjithë këtu.